دست‌نوشته‌های استاد صبوحی – مؤسسه تدبر در کلام وحی

اگر تو بخواهی.

علی صبوحی طسوجی — Sat, 05 Nov 2016 12:03:17 +0000

دیگر نمی‌خواهم به خاطر دیروز بمیرم. دیگر از دیروز دل خواهم برید. دیروزها چون حلقه‌های زنجیری بلند مرا به عمق زمان دوخت و بال پروازم را سوخت. دیگر نمی‌خواهم برای فردا زندگی کنم. دیگر از فردا و فرداها بیزارم بس که امروز مرا قربانی خود کردند و هیچ‌گاه بر سر موعد خویش حاضر نبودند. آه ای فردا بسوز که مرا سوختی و نیامدی… .دیگر از امروز تنها دل به امروز خواهم داد و دیروزهای حسرت را ریشه خواهم کند. دیگر فرداهای خیال را به امروز بدل خواهم کرد و پود فردایی‌شان را به تار امروزی‌ام خواهم نواخت، اگر تو بخواهی …

حتی رقص فقر هم بلد نیستم.

علی صبوحی طسوجی — Wed, 26 Oct 2016 07:51:17 +0000

کارم شده برای این و آن نسخه شفابخش پیچیدن و در عین حال از درد به خود پیچیدن و نالیدن … اما نه نسخه‌ای نه شفایی … ذهن‌م پر شده از پوچی … اطراف دل‌م‌‌ به هم چسبیده از فقر جبران نشده با او … آه که درد سختی است، این که من دارم … نمی‌دانم چرا سرشارم نمی‌کنی … نه … نه … باز هم از تو گلایه کردم … خاک‌م به دهان … بکش مرا از عشق خودت ای دل‌دار نازدار عالم … ای دوست متکبر … ای متکبر دوست … دوست دارم به تو بگویم که بی‌رحمی، اما دهان‌م بسته است چون مهربان‌تر از تو نیست … دوست دارم به تو بگویم که بی‌انصافی اما به خودت سوگند که منصف‌تر از تو نیست … پس چیست این که در درون من پر شده از فریاد آمیخته با بغض گلو که گویی از ته چاه عدم بلند است … ای همه‌کس … ای همه‌چیز … ای بلند … ای رعنا … ای کبیر … ای عظیم … ای شریف … کلمات در دهان‌م پر است اما زبان‌م لال … و این هم از شدت بزرگی توست … فدایت شوم … قربانت بروم … برایت بمیرم … جان من … روح من … هستی من … آخر جوابی بده که بشنوم ای دوست … چرا مرا آفریدی … چرا مرا انداختی … چرا؟ خواهش می‌کنم ای همه هستی من مرا برگردان که فقر کشت مرا … سوخت مرا … خواهش می‌کنم مرا از جهنم بیرون بکش … آری من اینک فریاد می‌کشم تا همگان بدانند که عاشق تو هستم دوست دارم تو را … جان منی … عشق منی … و مرا می‌سوزانی … بسوزان تا فنا گردم … بسوزان تا هلاکت شوم … بند بندم را جدا کن اما از خودت جدایم نکن … فدایت شوم … چقدر دوست دارم که غرق‌ت شوم … چقدر دوست دارم که محوت شوم … چقدر دوست دارم که فقط بمیرم فقط بمیرم و باز هم فقط بمیرم برای تو … آری برای تو … آری منم، فقر؛ می‌شنوی صدایم را ای غنی … آری منم ضعف پس چرا دستم را نمی‌گیری ای قوی … منم من! همان ذلت و شرمندگی دائمی … دیگر مرا ببر ای بزرگ که نمی‌خواهم بیش از این رانده شوم … مردم از مرگ … آه که مردم از مرگ، ای همه حیات … کاش می‌شد که آنقدر گریه کنم تو را تا تمام شوم … کاش می‌شد که پیش رویت مظلومانه جان دهم … ته گودال … غرقه در خون … دل‌شکسته … مثل حسین … کاش می‌شد که با گریه در برابرت رقص کنم و دلت را به رحم آورم … اما حتی رقص فقر هم بلد نیستم … عاجزم … می‌شنوی؟ عاجزم عاجز … عاجزتر از آنکه …

سخت تنهایم &#۸۲۳۰;

علی صبوحی طسوجی — Sun, 24 Jul 2016 07:07:59 +0000

گاهی چنان کدر می‌شوم که نپرس … چنان تنگ‌سینه می‌گردم که فقط او می‌داند و بس … کاش مرا بخواهد و صافم کند … کاش مرا برگزیند و شرح صدرم دهد … دوست دارم برایش بنویسم که سخت تنهایم … دوست دارم برایش بگویم که سخت مضطربم … دوست دارم بر آستانش سر بسایم و بنالم و از فقر مفرط خویش چون جوان‌مرده‌ای زار بگریم … دوست دارم به او بگویم، نه فریاد کنم که کم آورده‌ام … وامانده‌ام …لبریز شده‌ام … دوست دارم بمیرم … دوست دارم بمانم … دوست دارم بخوابم … دوست دارم فقط بیدار بمانم … بیکارم اما وقت ندارم … آخر چطور ممکن است که از دنیا بیزاری چون من این همه سنگین باشد … چطور ممکن است که مدعی خوش‌بیانی چون من این همه خسته باشد … آه … آه … آه … از خستگی و بیچارگی و درماندگی و بی‌کسی … اما نه از بی‌کسی که او با من است ولی صد حیف که من از او دورم …

خدایا شهادت می‌دهم که تو در خدایی‌ات عین کمالی و من در بندگی‌ام بسی ناقص …

چرا اینک که می‌شود نمی‌خواهی &#۸۲۳۰;؟

علی صبوحی طسوجی — Sun, 24 Jul 2016 06:53:33 +0000

یادت هست چه بسیار می‌خواستی و نمی‌شد چرا اینک که می‌شود نمی‌خواهی … راستی خودت را به بازی روزگار خنده نمی‌گیرد که چون توان داری، بی‌خردی و چون خردمندی، ناتوان … آیا نمی‌خواهی این معادله رنج‌آور را پایان دهی … فکر نمی‌کنی دیر می‌شود … فکر نمی‌کنی دور می‌شوی … رنج بیداری مگر چقدر است که هماره خماری خواب می‌جویی … یادت هست که پیش از این گاهی از بیداری چنان خرسند بودی که دوامش می‌خواستی … چرا اینک که تو را خواب نمی‌آید، بیدار نمی‌مانی … گاه سحر نزدیک است چرا نزدیک نمی‌آیی … چرا خاطره تلخ کهنگی را هر روز تازه می‌کنی … چرا تازه نمی‌شوی … سخن با تو بسیار است چرا نمی‌شنوی … دوا برای تو کم نیست چرا نمی‌جویی … منتظر چه هستی … در انتظار که هستی … چرا همیشه چون کودکان در جستجوی ترحمی … چرا خودت پیش نمی‌آیی و سهم خویش نمی‌طلبی … وقتی خودت برای خودت دل نسوزی … وقتی تنهایی‌ات را با او نه همراهی … وقتی فرصت‌های اهدایی را مفت می‌فروشی و حتی به جای آن نفرت و نخوت می‌خری … وقتی همه چیز داری و خود را نیازمنـد ترحم نیازمنـدان می‌بینی … وقتی به دست خود شیرینی نجوا به شیرین‌نمای اشتـها وامی‌گذاری … وقتی دورناشدنی را دور می‌خواهی و طماع تقرب را نزدیک می‌کشی … دیگر چه جای شکوه و گلایه چون تویی را … دیگر چه سود از شنیدن نای و نوایت … داشته‌هایت را دریاب و از بی‌خودی رها باش که گاه انتخاب بس کوتاه است …

آنچه مدتها منتظر آمدنش بودم&#۸۲۳۰;

علی صبوحی طسوجی — Sun, 24 Jul 2016 06:50:06 +0000

آنچه مدتها منتظر آمدنش بودم، آمد و اینک دارد می‌رود
درست مثل همیشه…
این پدیده پرتکرار در کنار چشمهای خیره و جان خسته‌ام، بسیار آزارم می‌دهد
حالا دیگر خوب فهمیده‌ام که هر وقت منتظر باشی تا کسی برسد، باید رفتنش را با درد به نظاره بنشینی
شاید اگر بگویم این را به قیمت عمرم فهمیده‌ام، گزاف نیست؛ به همین خاطر سخت حیفم می‌آید که آن را برای شما نگویم
فکر می‌کنم خیلی از شما منتظر آمدن کسی یا چیزی باشید که تصور می‌کنید با آمدنش خیلی چیزها عوض می‌شود یا حتی خودتان عوض خواهید شد
از شما خواهش می‌کنم بیش از این خودتان را فریب ندهید؛ چون اگر آنچه منتظرش هستید بیاید، قبل از آن‌که کمترین تغییر مهمی اتفاق بیافتد، او خواهد رفت و شما باید با چشمان گریان بدرقه‌اش کنید
چاره تنها و تنها در این است که شما بروید؛ آری به سوی آنچه منتظرش هستید حرکت کنید
ایستادن و منتظر ماندن، اشتباهی بزرگ بر پایه توهمی دروغین است
منتظر باید حرکت کند تا برسد و دیگر هرگز نایستد…

خانواده

علی صبوحی طسوجی — Sun, 12 Oct 2014 15:02:36 +0000

متدبر پیگیر نوشته بود:

سلام استاد
چون با دید تدبریتون آشنا هستم می پرسم. قصدم تکمیل دید قرآنیمه و لازمش دارم به نیت سوء استفاده نیست. برخی در احکام مغالطه کرده و آنها رو مبهم می کنند
همیشه وبلاگ رو پیگیری می کنم و می دونم روال پاسخگویی به این سوالات نیست. اما …
سوال:
آیا زن هیچ وظیفه ای از انجام کارهای منزل بر عهده اش نیست؟ آیا وظیفه مرد فقط “پرداخت” نفقه بصورت نقدی است و تامین واقعی آن برعهده اش نیست؟
آیا مرد باید پول غذا را بدهد و خرید و پخت آن بر عهده زن است؟ در دنیای امروز که گرفتن کنیز مرسوم نیست و هزینه زیاد دارد و مردان مشغله زیاد دارند امور خانه بر عهده کیست؟ مردی که توانایی پرداخت حقوق به خانمی ندارد نمی تواند ازدواج کند؟ نرخ چگونه تعیین می شود؟
اگر برای پاسخ دادن وقتی داشتید تشکر همراه با منت پذیری فراوان بنده گوارایتان، اگر نداشتید هم عذرتان موجه است و امیدوارم پوزش بنده از اینکه وقتتان را گرفتم بپذیرید.

لطفا اگر دوست دارید، جواب کوتاه مرا بشنوید: خانواده.wma

دوست عزیز پدر عزیزتر از جانم

علی صبوحی طسوجی — Tue, 07 Oct 2014 14:55:48 +0000

جناب آقای شمس! این حقیر هم از آشنایی با شما بسیار خوشحالم و از اظهار لطفتان بسی متشکرم.

متأسفانه باید به اطلاع شما برسانم که پدر بزرگوار این بنده کوچک خدا در جوار رحمت حق است. دعای شما موجب شادی روح آن مرد پاک خواهد بود؛ ان شاء الله تعالی.

کارگاه تدبر قرآن در رادیو قرآن

علی صبوحی طسوجی — Tue, 18 Feb 2014 14:45:06 +0000

در مورد برنامه کارگاه تدبر قرآن در رادیو قرآن پرسیده بودید.

تقصیر از ماست که دوستان این برنامه را در اطلاع رسانی برنامه های موسسه قرار نداده اند.

این برنامه روز های جمعه ساعت ۲۰ شب از رادیو قرآن پخش می شود: ۱۲ جلسه از این برنامه را بنده ارائه داده ام و بقیه برنامه را برادرم حسین صبوحی ارائه داده اند و ادامه دارد.

انقلاب اسلامی ایران

علی صبوحی طسوجی — Sat, 08 Feb 2014 14:42:57 +0000

نعمت انقلاب اسلامی ایران: نعمتی الهی و بدون پیشینه

دهه فجر بر شما دوستداران ساحت مقدس قرآن و ولایت مبارک

اطلاع رسانی برنامه های موسسه

علی صبوحی طسوجی — Sat, 08 Feb 2014 14:38:31 +0000

نوشته بودید:

در مورد برنامه های مختلف اساتید موسسه در موضوعات گوناگون پرسیده بودید؟

بخوانید:

شما می توانید برنامه های موسسه تدبر را از طریق سایت موسسه پیگیری کنید.