مؤسسه تدبر در کلام وحی و سیرۀ ائمۀ اطهار (ع)

بسم الله الرحمن الرحیم

قلم بر صفحه نهادم تا درباره فاجعه جسارت به ساحت قدسی رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم متنی بنگارم؛ به جای جوهر، نفرت می ریخت و به جای سخن، خون می نوشت و به جای منطق، شمسیر می کشید. به او حق دادم که در داغی بزرگ، از خود بیخود شود و مجنون وار در رثای بزرگترین مرد تاریخ از ازل تا ابد بی تابی کند؛ و چه زیبا مرهمی است این کریمه نور:

محمد رسول الله و الذین معه أشداء علی الکفار رحماء بینهم تراهم رکعا سجدا یبتغون فضلا من الله و رضوانا سیماهم فی وجوههم من اثر السجود ذلک مثلهم فی التوراه و فی الإنجیل مثلهم کزرع اخرج شطئه فآزره فاستغلظ فاستوی علی سوقه یعجب الزراع لیغیظ بهم الکفار وعد الله الذین آمنوا و عملوا الصالحات منهم مغفره و أجرا عظیما (سوره فتح، آیه ۲۹)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این قسمت نباید خالی باشد
این قسمت نباید خالی باشد
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید